Балаға ғашық кемпір

Боқан шалдың үйінде болған іс маған қатты әсер етті. Бұрын ауыл адамдарының бәрі тамаша, ақкөңіл, ақжүрек сияқты көрінетін. Сөйтсем, неше түрлі сұмдықтар болып жатады екен ғой мұнда.

Арада екі күн өткенде түнгі кездесуде мен осы жайында Есбергенге айтқанымда ол «сен білмейсің ғой, Аққайнарда неше түрлі құлақ естімеген сойқандар болып жатады» -деді. -Егер мен жазушы болсам, жұрт қырылып оқитын керемет қызық кітаптар жазар едім.

-Атасы мен келінінің ойнас жасағаны да қызық болып па? –дедім таңырқап.

-Неге қызық емес? Қазір адамдар «Махаббат, қызық, мол жылдардағы» Ербол мен Меңтайдың пәк махаббаты дегенге сенбейді. Оның бәрі ойдан шығарылған ертегі дейді. Өмірде бәрі басқаша болады.

-Махаббат деген болмай ма сонда? Ал өзіңіз де ғашық болған жоқсыз ба?

-Мен жастықпен ақымақшылық жасадым. Кейін көзім ашылды. Мен ғашық болған қыздың кейін не істегенін білесің бе? –деді сосын ол маған қарап.

-Не істепті?

-Ол салдақы балалары мен күйеуін тастап, курортқа барғанда танысқан дөкей бастыққа тиіп алыпты. Әлгі бастық та сұлу келіншекке қызығып, әйелі мен балаларын қаңғытып тастап кетіпті. Бірақ та олардың бағы ашылмады. Біреулерге берешек болып қалған ба, рэкет дегендер ғашығымның күйеуін өлтіріп кетіпті. Сөйтіп ол қартайған шағында жападан жалғыз қалды.

-Мұның бәрін қайдан білесіз? –деймін мен таңырқап.

-Ау, менің бар шаруам ауыл кезіп, жұрттың өсек-аяңын тыңдау емес пе. Солардан естідім. Жалпы, әйел дегендерге еш сенім жоқ. Оларда ұят та, ар да болмайды.

-Неге бұлай дейсіз? Жақсы қыздар, келіншектер де бар ғой, -дедім мен оған келіспей.

-Мен саған бүгін бір қызық көрсетейін. Содан кейін сөйлесерміз бұл жайында.

Осыны айтқан ол «қане, ер соңымнан» -деп көкке көтеріліп, самғай жөнелді. Екеуміз қалқи ұшып, Күләнда деген жалғыз өзі тұратын жесір кемпірдің үйіне келдік. Қызығы сол, кемпір жататын бөлмеде диванда қалғып отыр. Свет жанып тұр. Төсек салулы.

Бірқыдырау уақыт өтті. Бір кезде сықырлап сыртқы есік ашылды. Ұшып тұрған кемпір дәлізге шықты. Есік ашып үйге кірген үстінде күртесі бар көрші тұратын сегізінші сыныпта оқитын Ермек деген бала екен.

-Не болды, сені күтіп таң атқанша көз ілмедім ғой, -деген кемпір күртесін шешкен бозбаланы бассалды. Құшақтап жабысып, ернінен сүйіп аймалап өліп-өшіп барады. Содан екеуі құшақтасқан қалпы төргі бөлмедегі салулы төсекке келіп жатты.

Ермектің қимылы Боқан шал сияқты тегеурінді болмаса да, керісінше кемпір оны аймалап сүйіп, ыңқылдай ма, ыңырсый ма, өліп-өшіп жатыр. Болаттың үйінен тамашалаған шетелдік киноны көріп отырғандай олардың мына әрекетіне қадала қарап мен отырмын.

Шаруасын аяқтаған бозбала кемпірдің үстінен түсті. Бірақ Күләнда кемпірдің мауығы басылмаған сияқты. Оны құшағынан шығармай, аймалап-сүйіп әлек.

Өзімнен екі сынып төмен оқитын баланы дәл осындай іс жасайды деп ойламаған маған мынау сұмдық қатты әсер етті. Алпыстан асқан кемиек кемпірмен сүйіскені жиіркенішті-ақ. Есберген айтқандай, шынында да ауылдың мен білмейтін көлеңкелі сыры көп екен ғой деп ойладым.

-Көрдің бе, -деді Есберген маған масаттана қарап. – Махаббат деген болады деп сенесің бе осыдан кейін енді?

-Бұның бәрі жәй құмарлық қой, шын махаббат деген басқа, -деймін мен де беріспей.

-Махаббат деген бір-біріне күйіп-жанып ғашық болу, Қыз Жібек пен Төлеген, Қозы Көрпеш Баян сұлу сияқты дейсің бе сонда?

-Иә, шын махаббат өмірде болады, -дедім мен нық сеніммен.

-Мен саған қарағанда көпті көрген адаммын, бірақ бір-біріне өлердей ғашық болып, көрмесе тұра алмайтын жанды кездестірмеппін.

Мен оған өзімнің уәждерімді айтып, шын махаббаттың болатынын дәледеуге тырысып беріспей жатырмын.

-Мына айтқандарыңа қарағанда біреуге ғашықсың-ау? –деді Есберген бір кезде. Мынаны естігенде ұрлығым ашылып қалғандай қатты ыңғайсызданып қалдым.

-Дәл үстінен түстім білем. Кімге ғашықсың, жасырма, мен бәрібір тірі жанға айта алмаймын.

Елес-әруақтан ыңғайсызданып қайтемін, бәрібір ешкімге айтпайды деген ой келіп: «Күнсұлу деген қызға» -дедім.

-Танымайды екенмін, кімнің қызы?

-Темірбектің қызы.

-Темірбектің деймісің? Оның үлкен қызы ма сонда?

-Иә.

Неге екені белгісіз сол-ақ екен әруақ-елес қарқылдап кеп күлсін. Ішегі түйілгендей күлкіге қарық болған ол «Күнсұлу деймісің» дейді де мәз болады келіп.

-Не болды? –деймін мен оның мынасына аң-таң қалып.

-Темірбектің қызы, ха-ха-ха, -деген ол –уақыты келгенде саған қызықтың көкесін көрсетемін, -деп онан сайын мәз болды. Оның мұны не себепті айтқанын түсінбеген мен жападан жалғыз жүрген елес-әруақтың жәй сандырағы шығар деп мән бермегенмін.

Толығырақ: Бостанның басынан кешкендері

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *